De zoete verleiding

De zoete verleiding

Er is een zoete verleiding, een stem die zachtjes fluistert, ‘kom mee’. Kom met mij mee, hier is dat wat je zoekt, de oplossing, stilte, rijkdom. Die stem spreekt met precies de juiste toon, de juiste woorden, ruikt de meest verleidelijke geur. De geur van dadelijk komt het goed, dadelijk ontdek je het antwoord dat alle andere antwoorden overbodig maakt.

Het maakt ons blind, blind voor waar we zijn. Die verleiding stopt ons te zien hoe we naakt door het paradijs lopen, hoe oneindig rijk we zijn. Want hier, precies hier, waar jij en ik nu zijn, hier is de werkelijk rijkdom. 

De vraag is alleen of ik de perfectie van mijn tranen durf te zien, de adembenemende schoonheid van mijn lichaam te omarmen, het Goddelijke vuur van mijn verlangens durf te vieren.

Want er is een zoete verleiding, een magische stem die zachtjes fluistert dat het zoveel beter kan, mooier, liefdevoller. Dat er meer vrede mogelijk is, dat de wereld vergaat.

En ik ben vrij, vrij te kiezen of ik meeloop, of niet. Mee te gaan in de illusie van beperkt, of hier blijf, waar alles is, ongeboren, oneindig.