Een stoffige pagina uit een oud boek (university of Cambridge)

Een stoffige pagina

Het scheppingsverhaal is niet een stoffige pagina uit een oud boek, maar eeuwig voltooid en onvoltooid. Kijk hoe het leven ontstaat, hier, nu. In jou, met jou, om jou heen.

Er is niets dat je hoeft te worden, want je bent alles. Je hoeft geen liefde te vinden, het is wat je bent. Je hoeft nergens op te wachten, want deze rijkdom is nu, voor je, achter je, links, rechts en zelfs in je. Het leven leeft, jij leeft, ik leef.

Hoe mooi of lelijk je verhaal ook is, laat het. Er is geen verhaal nodig om iets op te lossen of aan te vullen. Dit moment vraagt niets. Jouw aanwezigheid is wat het compleet maakt.

Je succes, tegenslagen, het waren hooguit treden die je hier brachten. Dit moment, deze dag, deze seconde, is het gevolg van het leven dat zichzelf wil leren kennen. De oerknal, jouw voorouders die elkaar ontmoeten, liefhadden, ruzieden, de totale som van hun levens creëerden de jou die dit nu leest.

Hoe adembenemend, de perfectie van alle puzzelstukjes die op hun plek vielen, zodat jij jouw licht kunt vieren, zodat jij de volgende pagina schrijft.