Voor een onwetende toehoorder lijkt het kwetsbaar. Je vertelt hoe je keer op keer niet genoeg ruimte voor jezelf inneemt, of worstelt met seksualiteit, of hoe je je nooit knap of slim genoeg voelde. Je spreekt het niet vaak hardop uit, daarom klinkt het onwennig, trilt je stem een beetje.

Maar geen enkel woord is kwetsbaar. Wat ik zie is je diepste liefde. Midden in dat wat twijfelt, ben jij, zit jouw enorme kracht. Het voelt alleen kwetsbaar, omdat het zo puur is. Je moest het  wel beschermen want het is je grootste schat, die nooit verloren mocht gaan.

Daarom heeft het even een veilig plekje gekregen. Zelfs als dat even je leven lang was, tot vandaag. En nu verblind je me met je licht, neemt mijn adem weg met je schoonheid. Ik zie hoe je vleugels uitslaan. Naast een traan glimlacht er iets, huilen en lachen tegelijk. De uitnodiging van het leven dit wonder te omarmen, het wonder van vandaag, van dit moment. Het wonder dat je bent.

Het vraagt mijn kwetsbaarheid. Ik kan je niet zakelijk of afstandelijk ontmoeten. Pas als ik er onvoorwaardelijk durf te zijn, nodig ik je uit, zonder woorden, er ook helemaal te zijn. Alleen als ik naast je sta, niet boven je, is het werkelijk veilig. Het betekent dat elk gesprek nieuw is, dat ik het nooit weet, dat ik geen flauw idee heb waar we uitkomen.

Ik vertrouw het leven en vooral, ik vertrouw jou. Vertrouw dat je alle antwoorden die je zoekt altijd al bij je droeg. Ze waren alleen even verstopt, wachtend op vandaag, onzichtbaar voor een onwetende toehoorder.

Joris

Wil je meer weten over coaching, of twijfel je of het wel voor jou geschikt is, stuur me dan een berichtje.